KIDinformatie.com
KIDinfo forum!!!


Uiteindelijk na drie en een half jaar waren wij zwanger van Risjard!

Marco en Krisja wilden graag een kindje krijgen. Toen ze erachter kwamen dat Marco onvruchtbaar was, leek het gedaan. Toch hebben ze nu twee kinderen.


Hoe kwam je erachter dat je onvruchtbaar was?

Na een jaar geprobeerd te hebben om zwanger te worden zonder resultaat, werd het tijd om onze vruchtbaarheid te testen. Mijn vrouw, Krisja, dacht altijd dat het aan haar lag, omdat haar moeder een drugsverslaving had tijdens de zwangerschap, maar ik heb me toch eerst laten testen, aangezien dit gemakkelijker is dan het is om een vrouw te onderzoeken op onvruchtbaarheid. Ik heb 1 augustus 1997 de zwemmertjes (sperma) ingeleverd in het ziekenhuis voor analyse. Veertien dagen later zou de uitslag bekend zijn. Zelf had helemaal nooit nagedacht over een negatieve uitslag, daar had ik geen reden toe. 15 augustus zat ik bij de huisarts voor de uitslag. Mijn huisarts vertelde me dat mijn zwemmertjes zo goed als verzopen waren. 70% was onbeweeglijk, 10% was traag en slechts 20% was van goede qualiteit. Alle mogelijke vormen waren aanwezig, behalve de normale zaadcel!


Hoe voelde je je daaronder?

Ik klapte volledig dicht. Ik kon bij de huisarts geen woord meer uitbrengen. De huisarts heeft nog iets verteld over een verwijzing voor de gynaecoloog en andere mogelijkheden, maar dat ging grotendeels aan mij voorbij. Op weg naar huis begonnen de tranen te stromen. Toen ik de voordeur opende, stond Krisja daar en ik kan alleen maar janken. Mijn vrouw zei later dat ze mij nog nooit zo radeloos had gezien. De dagen erna maalde door mijn hoofd dat mij geen man meer voelde, ik kon immers niet eens mijn vrouw bevruchten. Als man heb je toch al zo een klein rolletje en ik kon niet eens dat kleine rolletje van het bevruchten vervullen.


Hoe zijn jullie tot KID (kunstmatige inseminatie door donor) gekomen?

Ik zei meteen: "Dan maar een kind van een donor". Dat was een van de dingen die ik nog wel had opgevangen bij de huisarts, dat we ook de hulp van een donor konden vragen. Ik had ook een verwijsbrief mee voor de gynaecoloog. Met die afspraak in het vooruitzicht konden mijn schoonmoeder en mijn vrouw mij een beetje 'kalmeren'. Die afspraak bij de gynaecoloog was drie weken na de uitslag van de spermatest. In de tussentijd besloten we op vakantie te gaan. Tijdens de vakantie hadden we vaak over het krijgen van kinderen via een donor. Andere opties waren nog niet ter sprake geweest.


Vonden jullie het beide meteen een goed idee?

We hebben eindeloos de voor- en nadelen afgewogen. Mij maakte het niet uit dat we een kind dankzij een andere man zouden krijgen. Ik wilde graag een kind, punt uit. En hoe dat zou gebeuren, dat vond ik inmiddels niet meer zo belangrijk. Krisja moest vooral wennen aan het idee dat er zaadcellen van een andere man in haar terecht zouden komen.


Heeft het veel moeite gekost of duurde het lang voordat je vrouw zwanger was?

De gynaecoloog stelde voor om het eerst via een ICSI (inseminatie door middel van het prikken van een goede zaadcel door de wand van de eicel) te proberen met een van mijn eigen zaadcellen. Deze zaadcel, die niet goed genoeg kan zwemmen, maar verder wel in orde was, zou in haar eicel gebracht worden. Om zoveel mogelijk eicellen te produceren, kreeg Krisja heel veel hormonen toegediend. Ik gaf haar elke dag een injectie met hormonen. De hormonen die ik mijn vrouw moest injecteren zorgden voor lichamelijke veranderingen, die zich uiteindelijk vertaalden in emoties. Ook de resultaten waren erg zwaar; zijn er zaadcellen, is er een bevruchting en zal er een zwangerschap uit voortvloeien? We hebben het drie keer geprobeerd met ICSI, maar ze mislukten alledrie. We hebben tijdens de derde ICSI-behandeling besloten dat het te zwaar was, voor ons beide, lichamelijk en emotioneel.


KID is helemaal het tegenovergestelde. De KID-behandelingen waren een stuk minder belastend dan de ICSI-behandelingen.

Je hoeft alleen maar een ovulatietest te doen en op het juiste moment te insemineren. Letterlijk een verademing. Uiteindelijk na de derde inseminatie waren wij zwanger van Risjard! Ruim drie en een half jaar na mijn vruchtbaarheidstest.


Hoe voel je je er nu onder?

Ik heb er geen moment spijt van gehad.


Denk je nog er nog wel eens aan dat je kind niet jouw biologische kind is?

Soms realiseer ik mij dat weer, vooral in verband met de toekomst. Hoe zullen hij en zijn broer erop reageren? Nemen zij het ons kwalijk? Kunnen zij ook dan nog met elkaar opschieten? Dit soort vragen spoken soms door mijn hoofd. Maar wanneer ik die grote lach op Risjard zijn gezicht zie, vergeet ik dat meteen weer.


Vind je het negatieve dat het niet jouw biologische kind is?

Iedere man met dit probleem zou graag een kind van zijn eigen zaad willen, maar persoonlijk vind ik dat de biologische eigenschappen je niet tot een vader maken. Het overbrengen van de aan mij geleerde normen en waarden, mijn levensvisie, mijn levenswaarden, het steunen, het troosten en allemaal van dat soort dingen, dat maakt je tot een echte vader.


Ben je blij dat jullie nu toch een kind hebben?

Elke dag opnieuw, wanneer wij onze mannetjes zien. Mijn kinderen zijn mijn belangrijkste bezit, niemand die daar meer tussen komt.


Vind je dit een betere oplossing dan wanneer jullie een kind hadden geadopteerd?

Nee: Wij hadden het over adoptie gehad, maar de financiƫn konden we niet opbrengen, tevens is het een heel onzeker en langdurig traject.

Ja: Ik zie in mijn kinderen wat van mijn vrouw terug, wat toch ook weer wat heeft.


Weet je kind al dat jij niet de biologische vader bent?

Risjard wordt in mei 2005 vier jaar. Wanneer hij het beter kan begrijpen willen wij het hem geen vertellen. Dat papa en mama heel graag kindjes wilden, maar dat het zaad van papa 'ziek' was en dat een lieve meneer ons heeft geholpen door een gezond zaadje te geven voor Risjard. Later komt dan de uitgebreide uitleg wel.


Zie je je kind nu als jouw eigen kind?

JA!


Als je het over mocht doen, zou je dan weer voor KID kiezen?

Ja, ik vindt het erg belangrijk dat onze zoon tenminste kan terugvallen op zijn biologische moeder. Het lijkt mij vreselijk voor een kind om geen van beide te 'kennen'.


Denken jullie dat jullie Risjard meer verwennen dan wanneer jullie er niet zoveel moeite voor hadden moeten doen?

In september 2003 werd na een toevalstreffer Ruben geboren, voor hem hebben we niet veel moeite moeten doen. Risjard wordt niet meer verwend dan Ruben, wel heeft Risjard iets speciaals. Ik denk dat dit is omdat het je eerste kind is, vele ouders zullen dit volgens mij beamen. Ze zijn allebei even speciaal op hun eigen manier.


Je hebt het over Ruben, dat dat een toevalstreffer was. Kan je dat uitleggen?

Wij wilden heel graag twee kinderen, dus aan het einde van 2002 waren wij weer begonnen met KID. Op de een of andere manier waren er wat spanningen tussen mijn vrouw en mij. We hadden al een mislukte poging en besloten de tweede uit te stellen om tot rust te komen. Zoals in vele relaties doen wij ook wel eens een "doppie" en voorbehoedsmiddelen gebruiken wij niet, daar de kans op zwangerschap erg klein is. Tussen Kerstmis en Oud en Nieuw merkte mijn vrouw op dat ze al ruim een week over tijd was. Dit was erg vreemd, want haar cyclus is erg regelmatig. We hebben gelijk die dag toch een zwangerschaps-test gedaan en deze was positief. De kans op een spontane zwangerschap was nagenoeg nihil, een echte toevalstreffer dus.


Heeft Kid jullie allebei/samen gelukkiger gemaakt dan wanneer jullie geen kind zouden hebben?

Wij wilden vanaf het begin allebei heel graag kinderen, daar hadden wij alles voor over. Een kinderloos bestaan konden wij ons niet voostellen en wij zouden er dan ook alles voor over gehad hebben. Ja, KID heeft ons allebei/samen gelukkiger gemaakt!




Update: 17-01-2010

Inmiddels is risjard 8 jaar oud, 2 jaar geleden hebben wij het boekje wereldwondertje besteld om aan Risjard uit te kunnen leggen Hoe hij is verwekt. De afgelopen 2 jaar heeft hij een paar keer zelf het boekje gepakt om het samen met ons te lezen. Hij begrijpt hoe en waarom maar verder is hij er niet mee bezig. Ik ben zijn papa!

Na Ruben was ons gezin, naar onze mening, nog niet helemaal kompleet. Mijn vrouw had na Ruben een spiraaltje laten inbrengen om een 'toevalstreffer' te voorkomen. Na verwijdering hiervan waren wij nagenoeg meteen zwanger. Onvoorstelbaar!!!! Eerst ruim 3 jaar de medische malle molen en toch 2 toevalstreffers? Een zaadonderzoek gaf een verbetering aan van 1%.








Valid HTML 4.01 Transitional
Valide CSS! eXTReMe Tracker